தயவு என்பது வெறும் நல்ல மனம் காட்டுவது மட்டும் அல்ல. ஒருவர் எதிர்பார்க்காமல், கைமாறு நினைக்காமல், மற்றொருவரின் நலம் கருதி செய்யப்படும் உதவி, அன்பான வார்த்தை, மென்மையான நடத்தை, சிரமத்தில் இருக்கும் ஒருவரை கவனிக்கும் உள்ளம் ஆகிய அனைத்தையும் தயவு உள்ளடக்குகிறது.
இன்றைய வாழ்க்கையில் பலர் வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். வேலை, குடும்ப பொறுப்புகள், மன அழுத்தம், போட்டி ஆகியவற்றுக்குள் சில நேரங்களில் நம் பேச்சிலும் செயலிலும் கடினம் தோன்றலாம். அப்படிப்பட்ட சூழலில் தான் “தயவு” ஒரு விசுவாசியின் அடையாளமாக வெளிப்பட வேண்டும்.
வேதாகமம் “ஆவியின் கனியை” பற்றி தெளிவாகச் சொல்கிறது. அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம் போன்றவற்றோடு தயவும் ஆவியின் கனியாக பட்டியலிடப்படுகிறது (கலாத்தியர் 5:22-23). இதன் அர்த்தம் என்ன? தயவு என்பது நாம் இயல்பாக வளர்க்க வேண்டிய ஒரு மனித நற்பண்பு மட்டுமல்ல; தேவ ஆவியானவர் நம் உள்ளத்தில் செயல்படும்போது உருவாகும் ஒரு ஆழமான மாற்றத்தின் சாட்சி.
தயவு என்றால் என்ன? அது ஏன் முக்கியம்?
பல நேரங்களில் “தயவு” என்றால் பண உதவி, அல்லது உடனடி உதவி என்று நினைக்கிறோம். உண்மையில், தயவு என்பது அதைவிட பெரியது.
தயவு என்பது பல நேரங்களில் சிறிய விஷயங்களிலேயே தெரிய வருகிறது.
- ஒருவர் பேசும்போது இடைமறிக்காமல் கவனமாக கேட்பது
- தவறு செய்தவரை உடனே குற்றம் சொல்லாமல் திருத்த வழி காட்டுவது
- தேவையுள்ளவர்களுக்கு மனமுவந்து உதவுவது
- வீட்டிலும் வேலை இடத்திலும் மென்மையாக நடப்பது
- தனக்கு பயன் இல்லாவிட்டாலும் நன்மை செய்வது
- ஒருவர் தகுதி உள்ளவரா, தகுதி இல்லாதவரா என்ற கணக்கில்லாமல் நல்லதைச் செய்வது
- கைமாறு எதிர்பார்க்காமல், மனஉருக்கத்தோடு உதவுவது
- ஒருவரின் கஷ்டத்தை உணர்ந்து மென்மையாக நடப்பது
- வார்த்தைகளிலும் நடத்தையிலும் “இறுகிய மனதை” விட, “கருணையுள்ள மனதை” காட்டுவது
இவை அனைத்தும் “பெரிய சாதனை” போல தெரியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் உறவுகளை காப்பாற்றுவது பெரும்பாலும் இப்படிப்பட்ட சிறிய தயவுகள்தான்.
ஒரு சம்பவம் சொல்லும் பாடம்: கைமாறு நினைக்காத தயவு
ஒரு விளையாட்டு வீரர் ஒருமுறை போட்டிக்குப் பின் வெளியே வந்தபோது, ஒரு பெண் தன் குழந்தைக்கு கடுமையான சிகிச்சை தேவை, பண உதவி வேண்டும் என்று கேட்டதாக ஒரு சம்பவம் கூறப்படுகிறது. அந்த மனிதர் உடனே ஒரு பெரிய தொகையை எழுதிக் கொடுத்து உதவினார்.
பின்னர் நண்பர்கள் வந்து “அவள் ஏமாற்றியிருப்பாள்” என்றதும், அவர் கேட்ட முதல் கேள்வி பணத்தைப் பற்றியதல்ல. “உண்மையிலேயே அந்தக் குழந்தைக்கு பிரச்சனை இல்லையா?” என்பதே. அது உண்மை என்றதும் “அப்பாடா, அது நல்ல செய்தி” என்று அவர் நிம்மதி அடைந்ததாக கூறப்படுகிறது.
இந்த எண்ணம் தான் தயவின் சாரம். “நான் கொடுத்தது திரும்ப வருமா?” என்று கணக்கு போடாமல், ஒருவரின் நலம் முக்கியம் என்று நினைப்பது.
தேவனுடைய தயவு: நம் வாழ்க்கையின் அடிப்படை
நாம் மற்றவர்களுக்கு தயவு காட்டுவதற்கு முன், தேவன் நமக்கு காட்டிய தயவைக் கவனிக்க வேண்டும். யோபு 10:12-ல் தேவன் ஜீவனையும் தயவையும் தந்தார் என்று கூறப்படுவது போல, நம் வாழ்க்கையே தேவனுடைய பராமரிப்பின் ஒரு சாட்சி.
தேவனுடைய தயவு இல்லையென்றால், நாம் இன்று நம்பிக்கையோடு நடப்பதும், மீண்டும் எழுவதும் கடினமாகி இருக்கும். அவருடைய அன்பு, நம்முள் தயவை உருவாக்கும் ஊற்றாக இருக்கிறது.
மேலும், “கர்த்தர் எல்லார்மேலும் தயவுள்ளவர்; அவர் இரக்கங்கள் அவருடைய எல்லாக் கிரியைகளின்மேலும் உள்ளது” என்று சங்கீதம் 145:9 சொல்லுகிறது. தேவன் எல்லோரையும் கருணையோடு நடத்துகிறவர் என்ற உண்மை, நம்மையும் அதே குணத்தில் வளர அழைக்கிறது.
வேதாகமத்தில் தயவு காட்டியவர்கள்
யோசேப்பு: கசப்பை விட்டுத் தயவாக நடந்தவன்
யோசேப்பு தன் சகோதரர்களால் அநியாயமாக விற்கப்பட்டார். தன்னை அநியாயமாக விற்ற சகோதரர்களிடம் யோசேப்பு பழி தீர்க்கவில்லை. பழிவாங்கும் மனதை விட, தேவன் கொடுத்த ஞானத்துடன் அவர்களுக்கு உணவும் பாதுகாப்பும் ஏற்பாடு செய்தார். பஞ்சக்காலத்தில் அவர்களை ஆதரித்து, குடும்பத்தை காப்பாற்றினான். தயவு என்பது பழைய காயத்தை மறந்து விடுவது அல்ல; அதற்கு மேலாக நல்லதைத் தேர்வு செய்வது. இது தயவு கசப்பை வெல்ல முடியும் என்பதை காட்டுகிறது.
தாவீது: மேவிபோசேத்திடம் காட்டிய தயவு
தாவீது ராஜா, தன் எதிரியாக இருந்த சவுலின் குடும்பத்தினரிடமும் தயவு காட்டினார். யோனத்தானின் மகன் மேவிபோசேத்தைக் அரண்மனையில் காப்பாற்றி ஆதரித்தார். அதிகாரம் உள்ளவர்களுக்கு தயவு தேவையில்லை என்று நினைப்பது தவறு; உண்மையில் அதிகாரம் உள்ளவர்களின் தயவு தான் பலரின் வாழ்க்கையை உயர்த்துகிறது.
தயவு நம் உறவுகளை எப்படி மாற்றுகிறது?
தயவு உள்ள இடத்தில்:
- வீட்டில் வாக்குவாதங்கள் குறையும்
- குழந்தைகள் பாதுகாப்பான சூழலில் வளர்வார்கள்
- வேலை இடத்தில் நம்பிக்கை உருவாகும்
- சபையில் ஒன்றுபாடு அதிகரிக்கும்
சில நேரங்களில் நாம் “நான் நியாயம் தான்” என்று நினைத்துக் கடினமாக நடக்கலாம். ஆனால் தயவு நியாயத்தை கைவிடச் சொல்லவில்லை. உண்மை பேசும்போதும் மென்மை இருக்கலாம். திருத்தும்போதும் மரியாதை இருக்கலாம்.
நம் தினசரி வாழ்க்கையில் தயவு வளர்வது எப்படி?
தயவு ஒரு நாளில் “முழுமையாக” வந்துவிடாது. அதை பயிற்சியாய் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
1) வார்த்தைகளில் தயவு
- ஒருவரை குறை கூறுவதற்கு பதில், “நான் எப்படி உதவலாம்?” என்று கேளுங்கள்
- கடுமையாக மறுப்பதை விட, மென்மையாக விளக்குங்கள்
2) நேரத்தில் தயவு
- அவசரத்தில் இருக்கும் ஒருவருக்கு சில நிமிடம் இடம் கொடுங்கள்
- வீட்டில் அல்லது வேலை இடத்தில் ஒருவரின் பாரத்தை குறைக்கச் சிறு உதவி செய்யுங்கள்
3) மனதில் தயவு
- “அவர் இப்படித்தான்” என்று முடிவு கட்டுவதற்கு முன் காரணத்தை புரிந்து கொள்ள முயலுங்கள்
- தவறை மட்டும் அல்ல, மனிதனைப் பார்க்க முயலுங்கள்
நடைமுறை பயிற்சி: இன்று தொடங்கக்கூடிய 5 வழிகள்
- நாளை தொடங்கும்போது தேவனிடம் “என் பேச்சிலும் செயலில் தயவு வெளிப்பட உதவி செய்” என்று ஜெபிக்கவும்
- ஒரு நாளில் குறைந்தது ஒருவருக்கு ஊக்க வார்த்தை சொல்லவும்
- யாராவது தவறு செய்தால் உடனே கடுமையாகப் பதிலளிக்காமல் ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருக்கவும்
- உதவி கேட்பவரை “முடியாது” என்று தள்ளுவதற்கு முன், சின்ன உதவியாவது செய்ய முடியுமா என்று யோசிக்கவும்
- குடும்பத்தில் ஒருவரின் சிரமத்தை கவனித்து சிறிய ஆதரவு காட்டவும்
முடிவுரை
தயவு என்பது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் அழகான சாட்சி. அது பெரிய மேடைப் பேச்சு இல்லாமல், தினசரி வாழ்க்கையில் இயல்பாக வெளிப்படும் போது தான் உலகம் தேவனுடைய அன்பை “காண” முடிகிறது. ஆவியின் கனியாகிய தயவு நம் உள்ளத்தில் வளரும்போது, உறவுகளும், சமாதானமும், நம்பிக்கையும் வலுப்படும்.
ஜெபம்
கர்த்தராகிய இயேசுவே,
என் உள்ளத்தில் ஆவியானவரின் கனியாகிய தயவை வளர்த்திட உதவி செய்யுங்கள்.
என் பேச்சும் செயலும் மற்றவர்களுக்கு ஆறுதலாகவும் நன்மையாகவும் இருக்க கிருபை தாருங்கள். கைமாறு நினைக்காமல் அன்போடு உதவி செய்யும் மனதை அளியுங்கள்.
ஆமென்.
இந்த பதிவின் ஆங்கில பதிப்பை இங்கே வாசிக்கலாம்:
Christian Kindness: How the Fruit of the Spirit Changes Everyday Relationships







