கிறிஸ்தவ பணிவு என்பது வெறும் ஒழுக்க நெறி அல்ல. அது தேவனின் முன்னிலையில் நம் உள்ளம் எப்படிச் சாய்கிறது என்பதை காட்டும் ஆன்மீக மனநிலை. இன்று பலர் மரியாதை வேண்டும், பெயர் வேண்டும், முன்னிலை வேண்டும் என்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் வேதாகமம் சொல்லும் உயர்வு வேறு. உண்மையான உயர்வு, தேவனை உயர்த்தி வாழும் பணிவான வாழ்க்கையில்தான் இருக்கிறது.

மத்தேயு 14:33-ல் சீஷர்கள் இயேசுவின் வல்லமையை கண்டபோது “மெய்யாகவே நீர் தேவனுடைய குமாரன்” என்று சொல்லி அவரைப் பணிந்து கொண்டார்கள். அந்த பணிவு ஒரு வார்த்தை மட்டும் அல்ல; இயேசுவை அவர் இருக்கும் இடத்தில் வைத்த ஒரு உள்ளத்தின் அடக்கம். இந்தக் கட்டுரையில் பணிவு என்ன, ஏன் அது இன்று அவசியம், குடும்பம் மற்றும் வாழ்க்கையில் அதை எப்படி பயிற்சி செய்யலாம் என்பதை நடைமுறையாகப் பார்ப்போம்.

பணிவு என்றால் என்ன?

பணிவு என்பது தன்னைத் தாழ்த்திக் காட்டும் நடிப்பு அல்ல. அது தன்னடக்கம். தன்னை எப்போதும் சரி என்று நினைக்காமல், தேவனுக்கு இடம் கொடுத்து, பிறரையும் மதிக்கும் மனநிலை.

பணிவு வெளிப்படும் இடங்கள் மூன்று:

• நாவடக்கம்: திடீரெனக் குத்தும் வார்த்தைகளை தவிர்த்து, மரியாதையாகப் பேசுதல்
• மன அடக்கம்: மற்றவர்களை ஒப்பிட்டு இகழாமல், உள்ளத்தில் இனிமை வைத்திருத்தல்
• கையடக்கம்: உதவி செய்யவும், விட்டுக் கொடுக்கவும் முன்வருதல்

பணிவு என்பது பலவீனம் அல்ல. அது சுய கட்டுப்பாட்டின் பலம்.

ஐந்து விரல்கள் சொல்லும் பாடம்

ஒரு மனிதன் தனித்துவமாக சிறந்து விளங்கி, தன்னிலை தாழாது, அனைவராலும் விரும்பப்படுபவனாக இருக்க வேண்டும் என்றால் சிலர் ஐந்து ஒழுக்க நெறிகளை கூறுவர்: பணிவு, உண்மை, தூய்மை, நேர்மை, இரக்கம். இவை ஐந்தும் ஐந்து விரல்களைப் போல என்று சொல்லப்படுவது உண்டு.

ஒரு கதை போல எடுத்துக் கொண்டால், ஒருமுறை கையின் விரல்கள் யார் பெரியவர் என்று சண்டை போட்டதாக கூறுகிறார்கள்.

கட்டைவிரல் சொன்னது, நான் இல்லாமல் எந்த வேலையும் நடக்காது. வெற்றிக்குக் கூட என்னைத்தான் உயர்த்திக் காட்டுகிறார்கள் என்று பெருமை பேசினது.

ஆள்காட்டி விரல், நான் தான் திசையை காட்டுகிறேன். எனது முடிவை பிறர் பின்பற்ற வேண்டும் என்று ஆணவமாக பேசினது.

நடுவிரல், நான் உயரமானவன், நான் நடுநாயகம், ஆகவே நானே முக்கியம் என்று கர்வமாக சொன்னது.

மோதிர விரல், என்னை மனிதர்கள் தங்கம், வைரம் பதித்து அழகுபடுத்துகிறார்கள். எனக்கே ராஜ மரியாதை என்று அகங்காரமாக பேசினது.

அவர்கள் எல்லாரும் சுண்டு விரலை பார்த்து ஏளனமாக சிரித்தார்கள். சுண்டு விரல் பணிந்து நின்றது. அது பேசாமல் இருந்ததை பலவீனம் என்று நினைத்து மற்ற விரல்கள் கேலி செய்தன. சுண்டு விரல் துக்கத்தில் அழ ஆரம்பித்து, தேவனிடம் “நான் எதற்கும் பயன் இல்லாமல் இருக்கிறேனே” என்று வருந்தியது.

அப்போது தேவன் சிரித்தபடி, “நீ சாதாரண விரல் அல்ல. நீ பணிவான விரல். மக்கள் தேவனை வணங்கும் போது முதலில் கீழாக சாயும் இடத்தில்தான் நீ நிற்பாய். உன்னைப் பார்த்த பிறகே மற்றது பார்க்கப்படும்” என்று உற்சாகம் கொடுத்தார் என்றதாக அந்த கதை முடிகிறது.

இந்தக் கதையின் அடிப்படை உண்மை என்ன? பெருமை பேசும் குரல்கள் அதிகமாக இருக்கலாம். ஆனால் பணிவின் அமைதி தான் தேவனுக்கு அருகில் இருக்கிறது.

இயேசுவை பணிவோடு ஆராதிப்பதன் அர்த்தம்

பணிவு என்ற குணம் தேவனுடன் உள்ள உறவை ஆழப்படுத்துகிறது. சங்கீதம் 99:5 “கர்த்தரை உயர்த்தி, அவர் பாதபடியிலே பணியுங்கள்; அவர் பரிசுத்தமுள்ளவர்” என்று கூறுகிறது. இதன் பொருள், தேவன் பரிசுத்தர் என்பதை உணரும்போது நம் உள்ளம் இயல்பாகவே தாழ்ந்து விடுகிறது.

சங்கீதம் 132:7 “அவருடைய வாசஸ்தலங்களுக்குள் பிரவேசித்து, அவர் பாதபடியில் பணிவோம்” என்று சொல்கிறது. சங்கீதம் 95:6 “நம்மை உண்டாக்கின கர்த்தருக்கு முன்பாக நாம் பணிந்து குனிந்து முழங்காற்படியிடக்கடவோம்” என்று அழைக்கிறது.

இந்த வசனங்கள் சொல்லும் ஒரு எளிய உண்மை: பணிவு இல்லாமல் ஆராதனை ஒரு வெளிப்படையான செயலாக மட்டுமே நிற்கும். ஆனால் உள்ளம் தாழும்போது ஆராதனை உயிரோடு நடக்கும்.

இன்று பணிவு ஏன் குறைந்து வருகிறது?

பணிவு கரைந்து வருவதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம். சில பொதுவான காரணங்கள் இவை:

• போட்டி மனநிலை மற்றும் ஒப்பிடுதல்
• பொறாமை மற்றும் தன்னைப் பெரிதாக்கும் சிந்தை
• கேட்காமல் பேசும் பழக்கம்
• குடும்பத்தில் ஒருவர் மற்றொருவரை மதிக்காத நடை
• வெற்றி மட்டுமே வாழ்க்கையின் அளவுகோல் என்ற எண்ணம்

இதன் விளைவாக உறவுகளில் வெறுப்பு, மனவருத்தம், பிரிவு ஆகியவை வளர்கின்றன. வீட்டில் அமைதி குறையும். வேலை இடத்தில் நிம்மதி குறையும். சபையிலும் ஒருமைப்பாடு குறையலாம்.

பணிவு இல்லாமல் “நான் தான் சரி” என்ற மனநிலை வேரூன்றி விடும். அதனால் அன்பும் அமைதியும் மெதுவாக குறைந்து விடும்.

கிறிஸ்தவ பணிவை வாழ்க்கையில் எப்படி வளர்ப்பது?

பணிவு ஒரு நாள் முடிவில் வந்துவிடாது. ஆனால் சிறிய நடைமுறைகள் அதை வளர்க்கும்.

1) பேசும் முன் ஒரு நிமிடம் யோசியுங்கள்

கோபத்தில் பேசும் வார்த்தை உறவை உடைக்கும். மெதுவாக பேசும் வார்த்தை உறவை காக்கும்.

2) மற்றவர்களின் நல்லதை பாராட்ட பழகுங்கள்

பாராட்டு பொறாமையை குறைக்கும். கிறிஸ்தவ பணிவு வளரும்போது, பிறரின் உயர்வை சுமையாக உணரமாட்டோம்.

3) தவறு செய்தால் ஒப்புக்கொள்ள தயங்காதீர்கள்

தவறு ஒப்புக்கொள்வது தாழ்மை. அது உங்கள் மதிப்பை குறைக்காது. அது உங்கள் குணத்தை உயர்த்தும்.

4) சேவை செய்யும் மனதை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்

வீட்டில், சபையில், சமுதாயத்தில் சிறிய உதவிகள் செய்யுங்கள். சேவை பணிவை இயல்பாக வளர்க்கும்.

5) இயேசுவின் தாழ்மையை தினமும் நினையுங்கள்

இயேசு தாழ்மையின் ரூபமாக வந்தவர். அவரை நினைத்தால் நம் மனம் மென்மையாகும். தன்னை உயர்த்தும் ஆசை குறையும்.

முடிவு

கிறிஸ்தவ பணிவு என்பது ஒரு அழகிய குணம் மட்டுமல்ல. அது உறவுகளை காக்கும் அடித்தளம். பெருமை முடியும் இடத்தில் தான் பணிவு பிறக்கிறது. பணிவு பிறக்கும் இடத்தில் தான் தேவனின் அருள் வெள்ளம் நிற்கிறது.

நாமும் இந்த பணிவை கற்றுக்கொண்டு, இயேசுவை உண்மையாய் பணிந்து, வீட்டிலும் உறவுகளிலும் அமைதியை வளர்த்துக் கொண்டு வாழ தேவன் கிருபை செய்வாராக.

ஜெபம்

கர்த்தராகிய இயேசுவே, என் உள்ளத்தில் இருக்கும் தற்பெருமை, பொறாமை, பிடிவாதத்தை நீக்கி, கிறிஸ்தவ பணிவை எனக்குள் வளரச் செய்யுங்கள். என் வார்த்தைகளிலும் செயல்களிலும் தன்னடக்கம் இருக்க உதவுங்கள். என் வீட்டிலும் உறவுகளிலும் உங்கள் அன்பு வெளிப்படச் செய்யுங்கள். உம்மை உண்மையாய் பணிந்து வாழும் வாழ்வை அருளுங்கள். ஆமென்.

இந்த பதிவின் ஆங்கில பதிப்பை இங்கே வாசிக்கலாம்:
Christian Humility: Why Worship Begins When Pride Ends