செல்வம் என்றைக்கும் நிலையாது – நிலையான செல்வம் யார்? (வேதாகம போதனை)
செல்வம் என்றைக்கும் நிலையாது என்பதைக் குறித்து நாம் அனைவரும் அறிந்திருந்தாலும், நடைமுறையில் அதை உணர்ந்து வாழ்கிறோமா என்பது ஒரு முக்கியமான கேள்வி. மனித வாழ்க்கையில் பணம் அத்தியாவசியமான ஒன்று. குடும்பம் நடத்த, தேவைகளை நிறைவேற்ற, பொறுப்புகளை ஏற்க, பணம் தேவைப்படுகின்றது. ஆனால் பணம் வாழ்க்கையின் மையமாக மாறும்போது, அது நிம்மதியை அல்ல; கலக்கத்தையே உருவாக்குகிறது.
வேதாகமம் மிகத் தெளிவாக கேட்கிறது:
“செல்வம் என்றைக்கும் நிலையாது; கிரீடம் தலைமுறை தலைமுறைதோறும் நிலைநிற்குமோ?”
— நீதிமொழி 27:24
இந்த வசனம், பணத்தின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்த்துவதோடு, மனிதன் எதை நம்பிக்கையாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதையும் சிந்திக்க அழைக்கிறது.
செல்வம் தேவை – ஆனால் அது எவ்வாறு வருகிறது என்பது முக்கியம்
உலகில் பல பழமொழிகள் பணத்தின் இயல்பை எடுத்துரைக்கின்றன.
“பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே”,
“பணம் என்றால் பிணமும் வாயை பிளக்கும்”
என்றெல்லாம் நாம் கேட்டிருப்போம்.
ஒரு முறை, ஒரு செல்வந்தரும் ஒரு ஞானியும் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, செல்வந்தர்:
“செல்வம் எந்த வழியில் வந்தாலும் பரவாயில்லை” என்று கூறினார்.
அதற்கு ஞானி உடனே ஒரு எடுத்துக்காட்டை சொன்னார். அவர் ஒரு டம்ளர் பாலை குடிக்க கொடுத்தார். பாலை குடித்தவுடன், “இதில் மண்ணெண்ணெய் வாசனை வருகிறதே?” என்று செல்வந்தர் கேட்டார்.
அப்போது ஞானி கூறினார்:
“பால் ஒன்றே. ஆனால் அதை நான் அடுப்பில் அல்ல, சிம்னி விளக்கில் காய்ச்சினேன். பொருள் ஒன்றே—முறை வேறு.”
அதேபோல, செல்வம் ஒன்றே; ஆனால் அது வரும் வழி தான் முக்கியம். நேர்மையான வழியில் வந்த செல்வம் தான் மனிதனோடு நீண்ட காலம் இருக்கும்; அது வாழ்க்கைக்கு மகிமையையும் நிம்மதியையும் தரும்.
செல்வம் கடல் நீர் போன்றது – அளவுடன் பயன்படுத்த வேண்டும்
செல்வம் என்றைக்கும் நிலையாது, ஏனெனில் அது கடல் நீரைப் போன்றது. குடிக்க குடிக்க தாகம் அதிகரிப்பதே அதன் இயல்பு. எவ்வளவு சம்பாதித்தாலும் “போதும்” என்ற திருப்தி வருவது அரிது.
எகிப்து நாட்டின் ஒரு பழமொழி இவ்வாறு கூறுகிறது:
“அநியாயமாக கதவின் வழியாக வரும் செல்வம், ஜன்னல்களின் வழியாக வெளியே செல்லும்.”
அதனால் தான், செல்வத்தை அளவோடும் ஞானத்தோடும் பயன்படுத்த வேண்டியது அவசியம்.
செல்வமும் நிம்மதியும் – வேதாகமம் என்ன சொல்கிறது?
வேதாகமம் பணம் குறித்து மிக ஆழமான உண்மைகளை சொல்லுகிறது:
“வேலை செய்கிறவன் கொஞ்சமாய்ப் புசித்தாலும் அதிகமாய்ப் புசித்தாலும் அவன் நித்திரை இன்பமாயிருக்கும்; செல்வனுடைய பெருக்கோ அவனைத் தூங்கவெட்டாது.”
— பிரசங்கி 5:12
அதாவது, செல்வத்தின் பெருக்கே சில நேரங்களில் மனிதனுக்கு நிம்மதியைக் கெடுக்கிறது.
மேலும்,
“ஐசுவரியம் அதை உடையவர்களுக்கே கேடுண்டாகும்படி சேகரித்து வைக்கப்படுவதாம்.”
— பிரசங்கி 5:13
செல்வம் மனிதனை ஆளத் தொடங்கும்போது, அது ஆசீர்வாதமாக இல்லாமல் சுமையாக மாறுகிறது.
செல்வ ஆசை – எச்சரிக்க வேண்டிய அபாயம்
“பொருளாசையுள்ள எல்லாருடைய வழியும் இதுவே: இது தன்னையுடையவர்களின் உயிரை வாங்கும்.”
— நீதிமொழி 1:19
பணம் தன்னிச்சையாக தீயது அல்ல. ஆனால் பண ஆசை மனிதனை விசுவாசத்திலிருந்து விலக்குகிறது.
800 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இமாம் கஸாலி கூறியது மிகவும் பொருத்தமானது:
“பணம் பாம்பைப் போன்றது; அதில் நஞ்சும் உண்டு, மருந்தும் உண்டு.”
எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் என்பதே முக்கியம்.
நிலையான செல்வம் யார்?
செல்வம் என்றைக்கும் நிலையாது, ஆனால் நிலையான ஒரே செல்வம் இயேசு கிறிஸ்துவே.
பண ஆசை கொண்ட சகேயுவை இயேசு சந்தித்தபோது, அவனுடைய வாழ்க்கை மாறியது. பணம் அவனுக்குப் பிரதானமாக இல்லை; இரட்சிப்பு அவனுக்குப் பிரதானமானது.
வேதாகமம் கூறுகிறது:
“போதுமென்ற மனதுடன் கூடிய தேவபக்தியே மிகுந்த ஆதாயம்.”
இன்றும் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகிய நாம், பண ஆசையால் விசுவாச வாழ்க்கையை இழக்காமல், தேவனுடைய குணாதிசயங்களை சம்பாதிக்க அழைக்கப்படுகிறோம்.
நிறைவுச் சிந்தனை
நாம் சம்பாதிக்கும் செல்வம் நிலையற்றது. ஆனால் இயேசு தரும் நம்பிக்கையும் ஜீவனும் நித்தியமானது. ஆகவே, நிலையான செல்வமாகிய இயேசுவை பற்றிக் கொண்டு, அவர் தரும் ஆசீர்வாதங்களில் நடப்போம்.
ஆமென்.






